Bölüm başkanı Dr. Minh ile konuşmalıyım.
Alo? Dr. Minh? Ben, Sau Dung.
.
Trafik kazasındaki cesedi bulduk.
Tuhaf olan şey, kurban ezilerek ölmüş, ama kalbi tamamen sağlam.
Bay Son...
Eşinizin kalp nakli başarılı geçti. Hayati tehlikeyi atlattı.
Gerçekten mi?
Şu an 4. düzey kurtarma odasında. Onu şimdi görebilirsiniz.
Çok teşekkür ederim.
Bu operasyondan sonra sağlığı eskisi gibi olmayacak.
Ona iyi bakmalısın, beni duyuyor musun?
Evet, baba!
Haline bak. Muhtemelen henüz bir şey yemedin, değil mi?
Evet, baba!
O zaman niçin orada duruyorsun? Kahvaltı için benimle kantine gel.
.
Evet, efendim.
Onun dinlenmesi gerek.
Evet, efendim.
45 gün sonra
Bunu müşteri için paketlesene.
Tamam, Bayan Linh.
Burada olduğunu biliyordum!
Bugün çok yoğun olduğumuzdan sadece yardım etmek istedim. Ayrıca, evde çok sıkıldım.
.
Ama doktor, çalışmaya başlaman için sorun olmadığını söyledi mi?
Merak etme, tatlım.
Görmüyor musun? Bir aydan fazladır bir şey olmadı.
Sadece aşırı tepki veriyorsun. Pekala. Eve gidiyorum.
.
Ben çıkıyorum.
- Işıkları kapatmayı ve kilitlemeyi unutma. - Olur, Bayan Linh.
Bayan Linh, ceketiniz.
- Çantanız. - Teşekkür ederim!
.
*HINÇLI KALP* Çeviri: teSir ®
Ne oldu, hayatım?
Yine o evi mi rüyanda gördün?
Ben iyiyim. Endişelenme. Sadece rüyaydı.
Az önce Dr. Minh ile sohbet ettim.
Tüm bu tekrar eden kabuslar... Çok fazla düşündüğünden olabilir.
Ya da belki... İş stresidir.
Bence dinlenmeye biraz vakit ayırmalısın.
Hastaneden yeni çıkış yaptın ve hemen fırına geri döndün!
Alışılmadık bir şey yapmıyorum, baba.
Fırın en mutlu olduğum yer.
Kendimi eve kilitleyip depresyondan ölmemi mi tercih edersin?
Hayır, hayır!
Demek istediğim, aynı kabusları defalarca yaşadığından... Dikkatli ol.
Bu zihinsel açıdan bir işaret olabilir... Bekle... "zihinsel" değil, "Psikolojik" demek istedim.
Evet, psikolojik bir sorun, zihinsel değil!
Yarın, seni kontrol için hastaneye götürürüm.
Oraya geri gitmeyeceğim.
Tamam, oraya gitmek istemiyorsan... o zaman yarın, doktor buraya gelsin, tamam?
- Baba! - Ne?
.
Gidecek bir toplantımız var.
Zamanı geldi mi?
- Evet, baba! - Oh, unutmuşum.
.
Şimdi iş için çıkıyorum.
Hoşçakal, tatlım.
Son!!!
Baba! Üzgünüm! Ben...
Bayan Tu seni aradı mı?
Hayır, baba. Sorun nedir?
Linh kaybolmuş! Telefonuna cevap vermiyor.
.
- Bayan Linh bu sabah buraya geldi mi? - Hayır, henüz gelmedi.
.
Bayan Bayan
Neredeyim ben? Burada ne yapıyorum?
.
Siz kimsiniz?
Elbiselerim neden kirli?
Aman Tanrım!
Ayaklarım!
Buraya nasıl geldiğinizi bilmiyor musunuz?
Nerede yaşıyorsunuz?
Katedralin yakınında.
Sakın bana buraya kadar yürüdüğünüzü söylemeyin.
Biraz su için. Ve ayaklarınızı temizleyin.
Hiçbir şey hatırlamıyor musunuz?
Hatırladığım sadece...
Ben... oturma odamdaydım Ve şimdi... Şimdi buradayım.
Yani... Uykuda mı yürüyordunuz?
Bu, daha önce hiç olmadı.
Adınız nedir?
- Linh. - Ben de Tam.
.
Kimin mezarı bu?
Eşimin.
Çok gençmiş. Nasıl oldu?
Araba kazası.
Bir taksi bulmama yardım eder misiniz?
Bu saatte buralarda taksi bulmak zordur.
Biraz beklemeye ne dersiniz? Sizi bizim eve götüreyim.
O zaman sizi almaları için ailenizi arayabilirsiniz. Evim yakın.
İyi misiniz?
Sanırım... bu evi daha önce gördüm.
- Döndün mü, Tam? - Evet, anne.
O kim?
Merhaba, hanımfendi.
Onu Phuong'un mezarı yanında uyurken buldum.
Ne?
Sanırım... bu sadece bir tesadüftü.
Bir kez olursa o zaman tesadüftür.
Fakat bunu birkaç kez görmüşse... bunu nasıl açıklıyorsunuz?
Belki de... Bu evin yakınında geçiyordu... Ama hiç fark etmedi...
Ve bu bir şekilde aklında kaldı. Sonra bunun düşünü gördü.
Açıklaman bu mu?
Yanından gerçeken olsaydı... O zaman bu evin içindekileri nasıl bilebilirim ki?
His çok gerçekçi...
Kendimi gördüm... bu odaya girerken... Bunu hatırlıyorum! Bu heykeli!
Şurdaki dolabın üstünde... iki aile portresi var.
Dahası var. Ve dışarıda...
Böh!
- Ne yapıyorsun be? - Oh.
Afedersiniz.
Bu, Hu.
O ailemizin çiçek çiftliğini yönetir. Böyle şakalar yapmayı sever.
Lütfen kızmayın.
Senin neyin var, Hu? Neden ana kapıyı kullanmadın?
Ben... sadece biraz korkutmak istedim. Şoke olacağını düşünmemiştim.
Karım yeni, kalp nakli oldu. Bu tür şakaları kaldıramaz.
Üzgünüm, bilmiyordum. İyi misiniz?
İyiyim. Endişelenmeyin. Sizi suçlamıyorum.
Kalp nakli mi oldunuz?
Evet. Yaklaşık bir ay önce.
- Hangi gün? - Gün mü?
Nakil tarihiniz.
13 Ağustos.
Da Lat Genel Hastanesi mi?
Sorun nedir?
Phuong!
Eşimin kalbini taşıyan sizsiniz.
Şimdi anladım, neden son birkaç gündür bu evi rüyamda gördüğümü.
Anlaşılan, Phuong sizleri görmemi istedi.
Phuong adına beni ziyaret ettiğiniz için teşekkürler.
Bu geçen ay... Her an onu düşünmüştüm.
Phuong... Phuong...
Sana yardım edebilir miyim?
- Benim için... sebzeleri yıkayabilirsin. - Tabii.
Teşekkür ederim.
Hey, Hu. Adın oldukça ilginç.
Oh. Dürüst olmak gerekirse... Adımın oldukça ilginç bir hikayesi var.
Annem bana hamile kaldığında 9 ay ve 10 gün. Ben hala gelmemişim.
O da üzülmüş. Takılmak için pazara gitmiş.
Arkadaşı, onun çoktan doğum yaptığını düşünmüş.
Bu yüzden çığlık atmış ve ödü şeyine karışmış. Ben orada çıkıvermişim!
- Yani sen de burada mı yaşıyorsun? - Doğru.
Phuong'un babası beni on beş yaşımda köyden buraya getirdi.
Phuong'la çok yakın olmalısınız.
Evet... Çocukluğumuzdan beri üçümüz de yakınız.
Birlikte yedik, birlikte uyuduk. Hatta birlikte yıkandık.
Hayır, ben... nehirde yıkandık demek istedim.
Yani kısacası, biz çocukken çıplak yıkanırdık.
Biraz büyüyünce yarı çıplak olduk. Tamamen büyüyünce yine çıplak olduk.
Ama artık birlikte yıkanmıyoruz.
Bana neden öyle bakıyorsun?
Gülümsemen... Tıpkı Phuong gibi.
- Biraz daha yesene. - Teşekkürler Teyze.
Hala hayattayken Phuong, bu domuz kaburgalarını yemeye bayılırdı.
Aman Tanrım! Tıpkı Phuong gibisin!
Hatırladım... Bir kere Le Teyze, Phuong'a biraz yiyecek uzattı.
Phuong karşılığını vermeden yemişti.
Lütfen.
- Teyzem, alın. - Teşekkür ederim.
Birebir aynı! Phuong'a hatırlattığım bir an vardı.
O çok utandı. Teyze'ye bir şeyler uzattı! Teyze de yedi!
Mükemmel bir çiftmişsiniz.
Teşekkür ederim.
Küçükten beri çok iyi arkadaşlardı. Dürüst olmak gerekirse. Evleneceklerini sanmıyordum.
Nasıl oldu?
Lise bittikten sonra Tam, Saigon'a iş bulmaya gitti.
Yıllar boyunca sadece birkaç kez bizimle görüştü.
Le teyze. Bir erkeğin kariyeri önce gelmelidir.
Neyse, sonunda... O, Phuong'la evlenmek için geri döndü.
Mutlu son.
Çok kötü. Sadece bir yıl sürdü.
Yesenize yahu.
- Oh. Artık yemiyor musun? - Hayır. Doydum.
..
O zaman bir banyo yap ve biraz dinlen. Annen ve Hu temizler.
Anne.
Üzgünüm. Sandım ki...
Lütfen bize müsaade edin. Birazdan gitmek zorundayız.
Oh. Neden? Yarın, Phuong'un 49. Günü çıkacak.
Bu domuz yarınki tören için. Kalın ve domuz yiyin!
Doğru. İkiniz de kalın.
Gerçekten mümkün değil... Belki başka bir zaman.
- Kalıyoruz! - Tatlım!
Teşekkür ederim.
Yesenize yahu!
Evet, baba. Anladım efendim! Yarın evde olacağız.
Endişelenme, baba. Evet, baba. Hoşça kal, baba.
Sorun nedir?
Haline bak. Phuong'un kıyafetlerini giymek tuhaf değil mi?
Başka ne giyecektim?
Ama bu, ölen kişiye ait.
Phuong, sen öldüğünden beri seni çok özledim, Phuong.
Seni deli gibi özledim. Ama... lütfen Geri dönme ve beni görme.
Yok, sorun değil. Görüşebiliriz. Ama gündüzleri, tamam mı?
Hayır, bekle. Gece de iyi.
Fakat... Işıkları açmayı unutma, tamam mı?
En azından görünmeden önce bana bir haber ver. Çok teşekkürler, Phuong.
Ne? Dönmüşsün!
Tatlım, Tatlım.
Linh! Linh!
Beni duyabiliyor musun? Linh! Linh!
Ben neredeyim?
Sakin ol. Hiçbir şey hatırlamıyor musun?
Fakat... Sen neden bu saatte dışarıdasın?
Çiçek çiftliğinden geri geliyordum. Buraya geldim ve seni Phuong'un kıyafetleriyle yürürken gördüm.
Sandım ki...
- Burası tanıdık geliyor. - Phuong ve ben hep buraya gelirdik.
..
Kaza yeri... Yakında, değil mi?
- Nasıl bildin? - Bunu hissettim...
Belki Phuong'un kalbi buraya gelmeni istemiştir.
Senin için çok endişelendim, tatlım. Neredeydin?
Üzgünüm. Tekrar uykumda gezmişim. Hiçbir şey hatırlamıyorum.
..
Tam olmasaydı muhtemelen ormanda kaybolurdum.
- Teşekkürler, Tam. - Sorun değil.
Oh, Tam. Ceketin kaldı.
Kalsın... Dışarısı soğuk.
Hadi gidelim, tatlım.
Sau amca. Uzun zaman oldu.
- Nasılsın? - İyi, iyi.
- Tören zamanı geldi mi? - Hayır, efendim. Henüz değil.
Neden içeri girmiyorsun, ben sonra gelirim.
Söyle bana, Sau ... Kızımın davasında yeni gelişmeler var mı?
Henüz yok. İş gücümüzü arttırdık. Umarım faili yakında buluruz.
Phuong'un arabasından ne haber?
Hâlâ bulunmadı. Belki faili arabayı henüz satmamıştır.
Hala soygun olduğunu mu düşünüyorsun?
Tüm deliller bu yönde işaret ediyor.
Neden gidiyoruz?
Phuong'un 49. Gün töreni için kalmamız gerektiğini unutmuyor musun?
Dünden beri buradayız! Yeterince saygı gösterdik! Haydi gidelim!
Şu an onları nasıl bırakabiliriz?
Dün gece zaten Phuong için tütsü yaktık. Daha ne yapmamız gerekiyor?
Neden bu kadar anlayışsızsın?
Bana anlayışsız mı diyorsun? Ben senin kocanım! Gidiyoruz diyorsam gidiyoruz!
Bana nasıl bağırırsın!
Evet... Buna alış!
Tamam, gidiyoruz. Bu kadar kaba olmak zorunda değilsin.
Babana söylemeyeceksin, değil mi?
Böyle yapma, tatlım. Onları ziyarete geleceğiz.
Tatlım! Dikkat et!
Nereye gidiyorsunuz? Neden ayrılıyorsunuz?
Teyze. Üzgünüm. Fakat... Gerçekten gitmeliyiz.
- Beni böylece bırakıyor musun? - Sakin ol, Teyze.
Beni artık sevmiyor musun, Phuong? Phuong. Beni bırakma.
Hanımefendi, hata yapıyorsunuz! O benim karım, kızınız değil.
- Tatlım! - Son!!!
Sizin neyiniz var? Onun için iyi bir şey yapmıyorsunuz.
Phuong! Gitme! Yalvarırım! Gitme!
Hanımefendi, iyi bakın! Bu, Linh, benim karım! Kızınız Phuong öldü! Geri dönmeyecek!
Sana inanamıyorum!
Anne! Anne!
Ben... özür dilerim. Haklısınız. Kızım öldü.
- Phuong... - Anne...
- Teyze. - Anne. Anne.
Bu, ağır bir likör.
Daha önemlisi... İyi miydi?
Şimdiden çakırkeyif oldum.
Kız gibi içiyorsun. Sadece bir yudum ve darmadağınsın.
Hey. Bir adam, çifte sahip gibi yaşaması gerekir.
- Çift mi? - Çift.
- Ne çifti? - Hayalar.
- Anladın? Erkek gibi. - Elbette, elbette... bir adam... hayalı olmalı.
Ama nasıl oluyor da... Bizim aksanımız ile konuşabilirsin, ama konuşmuyorsun?
- O halde sen neden benim gibi konuşmuyorsun da ben senin gibi konuşayım. - Oh, doğru.
Sabahtan beri yemek yemedim. Ekseriyetle epey içebilirim.
Bir şey soracağım... Sen Batı Yakası'ndansın, nasıl bu kadar kötü içersin?
Batı Yakası'ndan olduğumu kim söyledi? Ben Kuzey'denim!
Kuzey Batı'dansın demek istedim, nasıl bu kadar kötü içersin?
Ben Kuzey Batı'dan değilim. Sadece Kuzey'denim.
Demek istediğim, sen neden Batı Yakası'ndan değil de Kuzey'den geliyorsun ve içmeyi bilmiyorsun?
Ne dediğini anlamıyorum.
Her neyse, iç bakalım. Sarhoşsun. Anlamıyorsun.
Fondiple.
Burası her zaman Phuong'un gururu ve sevinci olmuştur.
O öldüğünden beri... Çiçek çiftliğinin hiç tadı kalmadı.
O gece neler oldu? Bana söyler misin?
O gece... dedemi ziyaret etmeliydim. Dedem hastaydı.
Gecenin bir yarısı polisten bir telefon aldım.
Phuong'un cesedini tanımlamam için beni istediler.
O gece Phuong nereye gidiyordu?
Bilmiyorum... ancak polisin bir teorisi vardı.
O gece... Sevgilisiyle buluşacaktı.
Buna inanıyor musun?
Sen ne düşünürdün?
Eşin gecenin bir yarısında kimseye söylemeden dışarı çıkınca. Her neyse.
Her şey sona ersin istiyorum. Sadece onun güzel anıları kalsın istiyorum.
Linh! İyi misin?
Törene az kaldı. Geri dönmeliyiz.
Phuong bir şeye kızmış gibi görünüyor. Sizce sunduğumuz domuz çok mu küçüktü?
Güle güle.
İyi misin?
Nefes alamıyorum.
- Onu içeri götürün. - İçeri gelin. İçeri gelin.
Otur.
Ona biraz su getirin.
- Sorun yok. - İyi olduğuna emin misin?
Bu, garip. Evden içeri girer girmez tekrar normale döndüm.
Şimdi nasıl hissediyorsun?
- Şimdi iyi hissediyorum. - Bu, garip.
Ne oldu, Hu?
Belki de Phuong, Linh'in buradan gitmesini istemiyor.
- Bu, çok güzel, Hu! - Çok yoruldum, Linh!
- Mola ver. Ben geçeyim. - Sadece şaka yapıyorum. Gördün mü? Hiç yorulmadım!
Hey, Hu. Şuraya bak.
- Nereye? Bir şey görmüyorum. - Gölün üzerinde bir kadın gördüğüme yemin edebilirim!
- Hey!! Ne yapıyorsun? - Bu kadar! Beni buradan çıkar! Parti bitti!
Gölün üzerinde kim durabilir??? Benimle uğraşma, çünkü ödlek olduğumu biliyorsun! Bu hoş değil!
Şaka yapmıyorum. Gerçekten ciddiyim. Hadi gidip bir göz atalım.
Domuz dişi...
Kesinlikle burada birini gördüm! Şimdi neden kimseyi görmüyorum?
Yanılmış olabilirim. Boşver. Hadi geri dönelim.
Geri dönmek mi? Bence buranın manzarası çok güzel. Biraz kalıp manzaranın tadını çıkaralım.
Eğer yorulduysan itiraf et.
Tabii ki yoruldum! Ben insanım, hayvan değil!
Hey, hey!
Demir atayım.
Phuong'u gerçekten önemsediğini hissediyorum.
Evet... Arkadaşlar birbirlerine önem verir, bu normaldir.
Phuong'u seviyordun, değil mi?
Böyle şeyler söyleme. Ben... Phuong'u kızkardeşim olarak görürdüm.
Ben... Birini gizlice sevmek gerçekten zor.
Doğrusu... daha lisedeyken... Phuong'u severdim. Fakat o, Tam'leydi.
Araya girmeye cesaret edemedim. Ama Tam, Saigon'a gidip Phuong ile yıllarca...
...görüşmediği zaman korkunç bir fikrim vardı. Bir şansım olduğunu düşündüm.
Ama... Phuong... beni sevmedi. O sadece... sadece o pisliği düşünüyordu.
Phuong'un evlendiği gün, gerçekten mutlu oldum. Buraya koşup bu sandala atladım ve o kadar çok ağladım ki.
Ama beni yanlış anlama. Ağladım, çünkü Phuong için mutlu oldum, hepsi bu.
Hu, Phuong'un senin duygularını anladığına inanıyorum.
- Hey!! Hala yorgun musun? - Hayır, ben iyiyim.
Hadi geri dönelim, tamam?
İlk kez bir kızın önünde ağlıyorum. Genellikle erkeklerin önünde ağlarım!
Çok tatlısın!
- Hey. Hey, dikkat et. - Sıkışmış.
Bu, Phuong'un arabası!
Bir cinayet için sadece üç sebep vardır! Para. İntikam. Ve aşk.
Para için olsa katil, Phuong'u öldürdükten sonra neden bu arabayı satmadı?
Bunun yerine göle attı. İntikam için olsa Phuong'u öldürdükten sonra -
Demek istediğim, araba gerçekten masum! Neden göle atmak zorundaydı ki?
Aşk için olsa, o zaman Phuong'u öldürmek yeterliydi. Tam'den bile kurtulabilir!
Arabayı neden göle atmak zorundaydı ki? Kısacası, arabayı neden göle attı?
İyi misin? Bir saattir içerdesin.
- Gerçekten mi? - Uykunda banyoda gezebilir misin?
- Hayır, hayır. - Boşver, iyi olmana sevindim.
İlk başta kızımın vücudundan kalbini alacakları fikrine alışamadım.
Fakat doktor başka bir kızın uygun bir kalp için bir yıldan fazla beklediğini...
...ve eğer daha fazla beklerse kesinlikle ölececeğini söyleyince.
Eğer fikrini değiştirmeseydin şu an senin yanında olmazdım. Sana hayatımı borçluyum.
Linh ... Bana anne diyebilir misin?
Evet... Evet, anne.
Tam.
Burada ne yapıyorsun?
- Yine uyurgezer oldun. - Bu dolabın içinde ne var?
Phuong'un günlük eşyaları. Yıldönümü hediyelerimiz.
Belki... Phuong odasını ziyaret etmemi istedi.
Ne hissediyorsun? Bu oda sana tanıdık geliyor mu?
Doğrusu bu yer hakkında net bir hissim yok.
Ya ben? Benim hakkımdaki hislerin nedir?
- Ben... Bilmiyorum. Sadece sana çok yakın olduğumu. - Benim hakkımda bir şey hatırlıyor musun?
Evet... Fakat çok net değil. Sıklıkla gördüğüm... Sen... ve ben... Hayır. Aslında Sen ve Phuong.
Yan yana yürürken, el ele tutuşurken ve sonra...
Ne yapıyorsunuz lan?
- Öpüşmek üzereydiler. - Biliyorum!!!
O zaman sormandaki amaç ne?
Sana şunu hatırlatırım ki bu benim karım, senin değil! Sakın tek bir kelime daha etme!
Onun yüzünden kaldın. Her şeyi fark ettim. Sana nasıl baktığını...
- Bu fikre nereden kapıldın? - Ayrıntılı açıklamam gerekir mi?
Geçen gece onunla bir yere yürüdün. Şimdi de yatak odasına kadar geldin.
- Bir şey mi kaçırıyorum? - Son zamanlar kendimde olmadığımı görmüyor musun?
Sanki kendimi kontrol edemiyorum.
Ya bitmemiş bir işi varsa ve reenkarne olamıyorsa?
Phuong'un ölümü bir kazaydı. Diğer şeyler senin hayal gücün.
Bu evdeki herkes delirmiş! Beni hala kocan olarak görüyorsan...
- ...o zaman hemen benimle gelirsin! - Hayır, yapamam.
Zor olmayı mı deniyorsun?
- Gitmek istiyorsan o zaman kendin git. - Eve sensiz gidersem baban beni öldürür biliyorsun.
- Neden hep babamın ne düşündüğünü önemsiyorsun? - Baban istediğim gibi yaşamama izin vermiyor mu?
Baban da sen de beni kullanmak istiyorsunuz!
Nasıl böyle şeyler söyleyebilirsin? Sana hep saygı duydum.
Bana mı? Belki de bu kahrolası eve saygı duyduğunu görebiliyorum.
İçgüveyi olarak aynı çatı altında yaşamanın ne kadar utanç verici olduğunu biliyor musun?
Benimle evlenmenin böyle utanç verici olduğunu düşünüyorsan bu evliliği yeniden düşünmeliyiz.
Belki de öyle...
- Dinliyorum, baba. - Ne yapıyorsun lan? Neden hala evde değilsiniz?
Kızımı nereye götürdün? Beni duyuyor musun?
Hay a... koyim.
Lütfen bana yardım et, olur mu? Sana istediğin kadar öderim.
Sen deli misin? Bu havada mı? Arabanı tamir etmemi istiyorsun? Sabah beni tekrar ara.
Ama... Alo? Alo, alo?
Hey, böh mü dedim? Neden bu kadar korktun?
- Acele mi? Sana taksi çağırayım. - Ama eşim olmadan gidemem.
Hu, Hu!
- Bu gece seninle kalabilir miyim? - Sen ve eşin zaten yukardaki odamı aldınız.
- Şimdi de kanepemi mi almak istiyorsun? - Devam et, kanepeyi al.
- Yerde uyumayı tercih ederim. - Eşinin seni yerde yatırmasına alışık olmalısın, değil mi?
Neredeyse geldim, baba. Neredeyse geldim! Evet evet evet... Biliyorum, biliyorum.
Yardım edin! Yardım edin!
Hu, Hu! Garip bir şeyler oluyor.
Sana yalvarıyorum. Lütfen beni affet.
Seni öylece arkada bırakmak istemedim. Ama karım hastanede ölüyordu.
Başka seçeneğim yoktu! Çok üzgünüm. Seni öldürmek istememiştim.
- Son!! Az önce ne dedin? - Ben... bir şey söylemedim.
- Hepimiz duyduk. Kaza hakkında bir şey söyledin. - Bütün bu kargaşa ne?
Bizden ne gizliyorsun? Phuong'un öldüğü gece... Neredeydin?
- Tam! Ne söylüyorsun? - Bana cevap ver! Phuong öldüğü gece, neredeydin?
Karımı öldüren sendin! Karımı sen öldürdün ...!
- Tam! - Linh... Tam haklı.
- O bendim. - Seni yavşak!!! Seni öldüreceğim! Geber piç! Seni yavşak!
- Phuong'u neden öldürdün? - Beni dövmek mi istersin, polis çağırmak mı, ne yaparsan yap!
Sakin ol! Bırak Polis ilgilensin! Sau Amca'yı arayacağım.
Alo. Sau Amca? Ben Hu! Arabayı göle atan adamı yakaladık!
- Bu kim? - Çiğnediğin kişi.
Ben Phuong'a çarptım.
- Evet. Bu Phuong. - Bu da Phuong.
Hayır, hayır! Ona vurduktan sonra çıktım ve kontrol ettim.
Böyle görünmüyordu. Hala hareket ediyordu.
Arabayı kullanarak onu ezdin, sonra da kaçtın, doğru mu?
Hayır, asla! Hatta 113'ü aradım! Bana hemen geleceğinizi söylediniz.
Ben giderken onun hala yaşadığından eminim!
Üzgünüm. Kocamın sana ve ailene yaptığı her şey için...
İçsene !
Phuong ölmeden önceki gece o ve ben burada içiyorduk.
Orada oturmuştu, senin gibi.
Bu, garip. Aynı şekilde oturuyorsun... Aynı üzgün surat ile.
Neye üzülüyordu ki?
Phuong bana onun ve Tam'in bazı sorunları olduğunu söyledi. Fakat detaylara girmedi.
- Sadece ağladı. - Evlilikte bile... birbirini tamamen anlamak zordur.
İyi misin? Yüzün kıpkırmızı. Kalbinde sorun var mı?
Ben iyiyim. Kan grubum 0. Bu yüzden kızarması kolaydır.
- Hangi kan grubuyum demiştin? - 0 grubu.
- Emin misin? - Kan grubum bu. Tabii ki eminim.
Fakat Phuong... AB Grubu... sana nasıl kalbini vermiş olabilir?
- Phuong'un AB olduğuna emin misin? - Aynen öyle! Phuong'u kan testlerini almaya hep ben götürürdüm.
Tıbbi kayıtlarını avucumun içi gibi bilirim.
- Hu - Ne?
- Bir şey görmüyorum. - Kokuyu alıyor musun?
Hu, sanırım Tam'in odasından geliyor.
Hiçbir şey almıyorum.
- Kilitli. - İçeri girmenin bir yolunu bulmalıyız yoksa ev yanacak!
Tamam, kenara çekil.
Bunlar tılsım mı?
Sanırım öyle, ama bu tılsımların Tam'in dolabında ne işi var?
Daha önemlisi... mihraptaki kim? Acaba neden bu dolapta bir mihrabı var.
Bu kız tanıdık geliyor.
- Beni korkuttun. - Ben de korktum.
Şimdi hatırladım. Saigon'lu kız.
Phuong ölmeden yaklaşık bir hafta önce. Bu kızla tanıştım.
- Kimsiniz? Neden kapıyı vurmadan girdiniz? - Kapı açıktı.
- Kimi arıyorsunuz? - Tam'i görmeye geldim.
Ne için?
- Saigon'daki müşterisiyim. - Saigonlular çok nazikler, değil mi?
Tam! Saigon'dan seni arayan birisi geldi.
- Ama o zaman tamamen sağlıklı görünüyordu. - Açıklaması için Tam'i çağıralım mı?
Hayır. Sanıyorum... Belki bu kızın Phuong'un ölümüyle ilgisi olabilir.
Ama daha önemlisi bu kan grubu meselesi.
Şuna bakmalısın. Bence... bu olayda önemli bir delil bu.
Doğrusu, ilk otopside Bazı şüpheli detaylar keşfettik.
Fakat o zaman bizim önceliğimiz Bayan Linh için kalp replasmanı idi.
Bu yüzden soruşturmamızı gizli yürütmek zorundaydık.
- Yani... - Taşıdığınız kalp Phuong'un değil.
- Peki, o zaman bu kimin bedeniydi? - Son aylarda...
...birkaç kayıp kişi vakası araştırıyoruz. Aradığınız tanımlamaya uyan 5 kız var.
Bir göz atın.
Şuna bir bak. Kızlardan herhangi biri ona benziyor mu?
- Bu resmi nereden buldun? - Tam'in dolabında.
- Bu Tam'ın arabası mı? - Evet. Evet, onun arabası!
- Hu! Dur! Dur! - Tanrım! Ödümü kopardın!
Sorun nedir?
- Bu yol nerede gidiyor? - Çiçek çiftliğine.
- Orada başka bir şey var mı? - Oh... sadece terk edilmiş köşkler.
Hadi gidip bir kontrol edelim.
Bu terk edilmiş köşklerin perili olduğunu bilmelisin.
Söylentiye göre... uyuşturucu bağımlıları oraya gidip damardan vurmadan kafayı buluyormuş!
Hadi, Hu! Bu konuda gerçekten güçlü hislerim var!
Bence... aradığım şey bu! Lütfen bana yardım et.
İşte bu kadar. Kafamda canlanan ev bu.
Buradan gitmeye ne dersin? Yarın tekrar gelebiliriz.
Hayatımda ilk kez bu kadar tuhaf hissediyorum. Susadım ve aynı anda hacet gidermem gerekiyor.
- Hey... hala gazı var. - Yaksana. Burası karanlık.
- Hayalet! - Hu!
Sakin ol.
Bu sadece manken.
Eğer her şey rüyamdaki gibiyse... O halde kesinlikle...
Şurada bir bodrum var.
Phuong! Hayattasın...
- Hu! Gerçekten sen misin? - Ağlama.
Bunu sana kim yaptı?
Sau Amca'yı arayacağım.
Merhaba. Benim adım Linh.
Sau Amca? Phuong'u buldum! Hala hayatta!
- Neredesin? - Ma Ta Hill'deki terk edilmiş evde.
Sabredin, 30 dakika içinde orada olurum. Şimdilik ilgilenmem gereken acil bir iş var.
Evet, efendim.
Beni buraya Tam getirdi. Bir ayı geçik beni kilitli tutuyor.
- Her gün bana yemek ve ağrı kesici getiriyor. - Herkes senin öldüğünü sanmakta.
Ta ki biz kan gruplarının uyuşmadığını keşfedene kadar.
- Uyuşma mı? Kiminle? - Çiğnenmiş bir cesetle.
Yüzü tanınmayacak şekilde ezilmiş.
- Hong olmalı. - Kim Hong mu?
Onu tanıyor musun?
- Kimdi o? - Tam'ın metresi.
Metresi mi? Ne zamandan beri?
Tam, biz evlendikten sonra benden saklamaya çalıştı.
- Burada ne yapıyorsun? - Seni görmeye geldim.
Sana ulaşamadım. Benden kaçmaya mı çalışıyorsun?
Tam, Hong'un Saigon'dan iş görüşmesi için gelen bir müşterisi olduğunu söyledi.
Fakat kadın sezgilerim aksini söylüyordu.
O gece Tam dedesine bakmak zorunda olduğunu söyledi.
Aslında... hepsi onun karmaşık planının bir parçasıydı.
Ama sonra, beklenmedik bir şey oldu.
Kocanızın gerçek yüzünü görmek istiyorsanız, Ma Ta Hill'deki terk edilmiş eve gidin.
Burasının gizlice buluştukları yer olduğu anlaşılıyor.
Bir haftadır buradayım. Otele gitmek istiyorum.
Sana kaç kere söyleyeceğim? Ya insanlar bizi görürse?
Bana ne söz verdin? Birkaç ay evli kaldıktan sonra tüm parayı alıp onu terkedeceğini söyledin.
- Sakin ol, Hong! - Alay etme!
Sen karınla çifte kumrular gibiyken ben borçlarımız yüzünden saklanmak zorundayım!
Hayır, hayır. Kesin olarak SENİN borcun! Sadece benim üstüme kaldı.
- Şu an mafya peşimde. Sense beni paketlemek mi istiyorsun? - Pek sayılmaz.
O pilice aşıksın, değil mi?
Çok safsın! Eğer o küçük karın Saigon'da hiçbir şeyin olmadığını bilseydi seni hala sever miydi?
Sakın... Aptalca bir şey yapma, Hong.
Çok geç.
Karına gerçekten senin ne tür bir sahtekar olduğunu anlatacağım.
Kadınların sırtından geçinen bir eziksin!
Tüm dünyaya gerçekten ne çeşit bir dümbük olduğunu duyuracağım!
Phuong...
Dur! Açıklamama izin ver!
Phuong...
Yardım edin! Yardım edin!
Phuong...
Alo? Polis mi?
Hai Van yolunda bir kaza oldu. Çabuk gelin lütfen!
Phuong... Phuong...
İyi misin, Phuong?
Sana koşmamanı söylemiştim.
Sen bir katilsin. Seni ihbar etmeliyim...
Seni affetmeyeceğim.
Tam beni buraya getirdi. Sonra elbiselerimi Hong'la değiştirdi.
Sonra Hong'un cesedini başka bir yere götürdü.
Görünmemek için, Tam beni kontrol ederken çiçek çiftliğindeki kısayolu kullandı.
Şimdi ne yapmayı düşünüyorsun?
Beni öldürmek mi?
Seni seviyorum...
Seni nasıl öldürebilirim? Ama şu anda gitmene izin veremem. Üzgünüm.
Fakat polis cesedi bulduğunda neden Phuong olmadığını söylemediler?
Çünkü... Tam, olaya kaza süsü verdi.
Yapma. Lütfen yapma.
Alo? Buradayım, Sau Amca.
- İyi misin? - Hala seni bekliyoruz. Neden bu kadar uzun sürdü?
Ben çiçek çiftliğindeyim. Tam'ı takip ettim. Her nedense o, çiçek çiftliğine döndü.
- Ama buraya geldim, onu göremedim. - Kahretsin! Phuong bana söyledi.
Çiçek çiftliğinde, buraya çıkan bir kısayol varmış.
- Hu! - Hu! İyi misin, Hu? Hu!
- Sana pek çok fırsat tanıdım. - Tam!
Neden vazgeçmiyorsun? Ölmemi istiyorsun, öyle değil mi?
Linh, kaç!!! Polise git, beni boşver!
Hu!
Senin kalbini ezeceğim. Bakalım tekrar geri dönebilecek misin!
Polis!!!
Bıçağı bırak! Bıçağı bırak! Eller yukarı!
Phuong...
- Anne! - Canım.
Bence ilişkimizin sonraki safhasına geçme vaktimiz geldi.
- Boşanmak mı? Biliyordum! - Hayır, aptal.
Yani, çocuk sahibi olmak istiyorum.
Sonraki aşamaya burada mı geçmeyi planlıyorsunuz?
Üzgünüm, baba. Buraya gelerek sana çok zahmet çıkardık.
Alay etme. Biz bir aileyiz, yaptığımız bu!
- Muhtemelen dün geceden beri bir şey yemedin, değil mi? - Hayır, baba.
- Hala yürüyebilir misin? - Hayır...
Hadi gidip kahvaltı yapalım.
Bugün neden böyle giyindin, Hu?
Sevgililer Günü... Tüm sevgililerin günü.
Tanrım, şunu yapma!
Madem gördün, artık onu ört!
Hayır. Bırak kalsın. Yine de güzel görünüyor.
- Ne yapıyorsun? - Öpüyorum?
Öpüyor musun? Sen ve ben... henüz el ele bile tutuşmadık.
Nasıl öpersin? En azından önce aşkını itiraf et.
- Aşkımı itiraf edeyim? - Evet. - Oh, unutmuşum.
Phuong! Bunu uzun zamandan beri söylemek istiyordum.
Hadi çocuk yapalım.
- Buna aşk itirafı mı diyorsun ??? - Değil mi?
Oh, boşver. İtirafı unut gitsin. Bugün sadece kürek çekelim!
Neye gülüyorsun? Sadece manzaranın tadını çıkar, tamam?
Çeviri: teSir Twtr: @tesiir